IndexKalenderGalerijFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Morning Light

Ga naar beneden 
AuteurBericht
Samuel
Administrator
avatar

Aantal berichten : 23
Registratiedatum : 11-04-12
Leeftijd : 22
Woonplaats : Naast me buurman.

Character sheet
Name:: Samuel K. Roth
Age:: 18 Jaar
Race:: Loup Garou

BerichtOnderwerp: Morning Light   za nov 10, 2012 6:49 am

Het was warm, aangenaam warm. De zon scheen door de bomen door, wat zorgde voor een speling van licht op zijn huid. Darren had zijn ogen gesloten, zijn armen lagen onder zijn hoofd- grassprietjes aaide over zijn huid en kietelde zijn wang. Darren kwam hier vaak, tenminste zo vaak mogelijk, waar neer hij tijd had. Meestal niet, maar dan maakte hij gewoon tijd. Na school of na het werk, meestal rond de na middag. En in plaats van dat hij een onderbroek droeg onder zijn spijkerbroek, droeg hij meestal zijn zwembroek. Het was bij zijn levens ritme gaan horen, net zoals slapen en eten, simpelweg gewoon een gewoonte geworden. Hoelang lag hij hier nu, hier in het gras? Lang, waarschijnlijk al zo’n paar uur. Hij was in slaap gevallen, luisterend naar de stilte- het geruis van de bomen, het klotsen van het meer tegen de waterkant. Dat alles brachten hem in een trance toestand, waarbij hij de wereld achter zich liet, en verdween in de zijne diepe gedachte. Nu hij zo over deze situatie nadacht, was hij wakker geworden. Hij opende zijn ogen, die snel spleetjes vormde tegen het zonlicht in. Darren duwde zichzelf in een zit positie, kort bekeek hij zijn omgeving. Een zucht verliet zijn mond, waarna hij opstond. Op de grond naast hem lag zijn schooltas, en zijn kleding, hij droeg enkel zijn zwem short. Darren liep naar de steiger toe, keek uit over het meer, het prachtige meer. Het zonlicht bracht een goud gelige gloed over het water. Aan de overkant van het meer was een rijk gevuld bos, met grote groene bomen, en de blauwe lucht maakte alles af tot een perfect plaatje. Het leek een droom, een volkomen wereld, maar het was reality. Darren was hier, stond hier, ademde, leefde en dacht na over de feiten die het leven met zich meebracht. Zijn leven had vele voordelen, maar kende ook nadelen. Maar nu dit moment, moest hij zijn oude leven achter zich laten. En beginnen aan een nieuwe, het leven tegemoet lopen. Hij verheugde zich erop, maar toch voelde het niet zoals hij het verwachte. Maar onbekende gevoelens konden goed zijn, en daar hoopte hij maar op. Darren spande zich en sprong, sprong het water in. Als een scherp mes sneed hij door het water, hij hielt zijn adem in. De onderwater wereld was vredig, rustgevend, Darren begon te zwemmen, recht voor zich uit. Op de helft van het meer kwam hij boven, en liet hij zich op zijn rug drijven. Hij verdiepte zich in de helder blauwe lucht, gevuld met kleine schapen wolkjes. Zo bleef hij liggen, starend naar de lucht die steeds donkerder werd. Kleine licht twinkelingen kwamen al tevoorschijn, en vlak daarna begon het te schemeren. Darren wende zijn blik van de lucht af en begon weer terug naar de steiger te zwemmen. Nogmaals nam hij een teug lucht, en dook hij onderwater. Als hij naar beneden keek was het er aarde donker, maar boven waar hij zwom was het licht genoeg om te kunnen zien naar waar hij zwom. Eenmaal bij de steiger kwam hij boven en trok hij zichzelf omhoog. Water droop van zijn lichaam, zijn haren hingen slap in zijn gezicht. Darren liep over het gras terug naar zijn achtergelaten hoopje kleding, uit zijn tas viste hij een handdoek waarmee hij zichzelf droog maakte. De laag hangende zon hielp bij het droog maken van zijn zwembroek. Darren trok na dat alles zijn spijkerbroek, t-shirt, sokken en gympen aan. Kort ging hij met de handdoek door zijn haar heen, waarna hij zijn tas over zijn schouder wierp en het meer achter zich liet. ‘Tot morgen’ sprak hij het meer toe, in zijn gedachten. Darren verdween tussen de bomen, hij bleef lopen totdat hij een bij een pad kwam en daar op zijn motor stapte. Zijn helm die aan zijn stuur hing wou hij op doen, maar voetstappen hielden hem tegen. Hij draaide zijn hoofd om, en zag een gedaante zijn kant opkomen. Nu weg scheuren zou raar zijn, en wat was er erg aan om af te wachten wat zich hier ook bij het meer voegde. Darren keek naar het naderde persoon, en wachtte af, wachtte af op wat komen zou.

-Riley

_________________